Een van uw duurste beslissingen neemt u met minder informatie dan uw dealer heeft.

Zo gaat het. U scrolt 's avonds op de bank door de advertenties. Eentje blijft hangen. U kijkt de foto's drie keer door en de volgende dag staat u ernaast.

Een rondje eromheen. Even in de kofferbak kijken alsof u weet waar u naar kijkt. Proefrit. En ergens tussen de rotonde en de terugweg is het al beslist.

De rest is toneel. U tikt tegen een band alsof dat iets zegt. U vraagt naar het onderhoudsboekje en bladert het door. U vraagt of er nog garantie op zit, en knikt bij het antwoord zonder precies te weten wat u net heeft gehoord. U zegt dat u er nog even over moet nadenken.

Ergens in uw achterhoofd rekent u ondertussen maar één ding uit: als ik die vijfhonderd eraf krijg, is het een goede deal.

U krijgt ze eraf. U rijdt tevreden naar huis.

Dat is niet dom. Zo doen de meeste mensen het, want er is ook niets anders om op af te gaan. De vraagprijs is het enige getal dat iemand u laat zien.

Daar is niets mis mee. Een auto is geen koelkast, en niemand kiest er een met een rekenmachine op tafel. Maar het gaat wel om de op één na duurste aankoop die de meeste mensen doen, en er komen in de jaren erna kosten achteraan die niemand vooraf uitrekent.

Acht maanden later ligt de rekening van de grote beurt op tafel. Een jaar later blijkt de verzekering hoger dan gedacht. En na vier jaar bent u allang vergeten dat u vijfhonderd euro korting kreeg op een auto die u inmiddels drieduizend euro meer heeft gekost dan die andere. Dat verschil zat niet in de vraagprijs, maar in alles wat erna kwam.

Nieuw of tweedehands maakt daarbij niet uit. Bij een occasion lopen de verschillen zelfs verder uiteen, omdat leeftijd, kilometerstand en uitvoering zwaarder meewegen.

Vroeger kon u dat er wel bij hebben. Nu niet meer. Brandstof, stroom, verzekering, onderhoud en belastingen zijn allemaal duurder geworden, en de verschillen tussen auto's zijn daardoor groter dan ooit.